MahmOOOOdzadE

اين جا خيلى چیزها آموخته ام، درباره زندگی و چگونه زيستنش.بالاخره فهميده ام ما چيزى نبوديم جز فشارسنج پادار نظرات ديگران...

چه بارها که سكوت بقيه را حمل بر قضاوت كردم.متوجه شدم كه همه خود انتقادى هايم گوشه و كنايه و حرف مردم بودند و هر وقت تظاهر به چیزی كردم هدفى نداشتم جز تحت تأثير قرار دادن ديگران.

و اين كه اگر بقيه نگاهت مى كردند دليلش اين بود كه ببينند نگاهشان مى كنى يا نه و اگر به تو توجه مى كردند فقط براى اين بود كه ميزان توجه تو به خودشان را اندازه گیری كنند.

بدون هيج دليل موجهى به قدرى براى جلب رضايت بقيه له له مى زديم كه حاضر نبوديم برچسب هايى را كه به ما مى زدند بكنيم، با وجود اين كه اصلاً چسبندگی نداشتند.../